مهندس فرهاد قرقيزي، دانشجوي دکتري مهندسي شيمي دانشگاه تهران که طي پژوهشي در دانشگاه صنعتي مالک اشتر به بررسي اين موضوع پرداخته است، اظهار كرد: فلورين يک ماده پايه در فن‌آوري ‌نانو است كه به روش‌هاي مختلفي توليد مي‌شود. از جمله روش‌هاي مطرح براي توليد اين ماده، استفاده از قوس الکتريکي گرافيت است. در اين روش فلورين درون يک گاز بي‌اثر سنتز مي‌شود، اما در کنار آن دوده نيز توليد مي‌شود که لازم است فلورين از اين مخلوط جدا شود.

وي خاطرنشان كرد: عمليات جداسازي با حلال‌شويي انجام مي‌شود. حداکثرسازي جداسازي نيازمند انتخاب حلال مناسب است. تاکنون تئوري‌هاي مختلفي براي پيش‌بيني مقدار حلاليت فلورين در حلال‌هاي مختلف ارائه شده است اما هيچ‌کدام دقت تئوري را که در پژوهش حاضر به دست آمده‌، ندارند.

قرقيزي در خصوص جزئيات کار و نتايج حاصل افزود: ما براي ارائه اين تئوري، ابتدا از منابع اطلاعاتي موجود مقدار حلاليت فلورين را در صد حلال مختلف بررسي كرديم. سپس با استفاده از ساختار ملکولي هر ماده، خواص مختلف آنرا تخمين زديم و در ادامه تخمين حاصل را به ميزان حلاليت تعميم داديم. اين مدل مي‌تواند به يافتن ساختارهايي که حلاليت فلورين در آنها بيش از حلال‌هاي شناخته شده است، کمک شاياني كند.

 جزئيات اين پژوهش که با همکاري مهندس رضا فارغي علمداري انجام شده، در مجله taylor & francis (جلد 13، شماره 3، صفحه 57-40) منتشر شده است.