«ناديا رحيمي تنها» از دانشكده مهندسي نساجي دانشگاه اميركبير و مجري طرح در مورد چگونگي انجام مراحل مختلف آن اظهار کرد: در اين تحقيق ابتدا کوپليمر اکريلونيتريل-اکريليک اسيد سنتز شد و سپس به منظور بررسي تاثير پارامترهاي الکتروريسي بر نانوالياف حاصل از کوپليمر فوق، نمونه‌ها به صورت عادي الکتروريسي شدند. در مرحله‌ي بعد، الکتروريسي در محفظه‌اي که رطوبت نسبي آن بالاتر از محيط بود، الکتروريسي شده و تصاوير ميکروسکوپ الکتروني آن‌ها تهيه شد. در مرحله‌اي ديگر، تعدادي از نمونه‌ها در سيستم سه‌ جزئي شامل پليمر/حلال/ضدحلال، الکتروريسي شدند و ساختار داراي تخلخل آن‌ها نيز با استفاده از تصاوير ميکروسکوپ الکتروني مورد بررسي قرار گرفتند.

وي، بررسي امکان توليد نانوالياف متخلخل از کوپليمر اکريلونيتريل-اکريليک اسيد به دو روش ايجاد رطوبت و نيز استفاده از سيستم سه جزئي در الکتروريسي را هدف اجراي اين پروژه بر‌شمرد و گفت: الياف متخلخل يکي از انواع نانوالياف توليد شده به روش الکتروريسي هستند. اين الياف براي توليد فيلترها، غشاهاي جاذب و مصارف پزشکي نظير دارورساني و مهندسي بافت بر حسب نوع پليمر مورد استفاده، کاربرد فراوان دارند.

اين پژوهشگر تصريح کرد: روزنه‌ها نقش مهمي در تعيين خواص ساختارهاي متخلخل دارند و عموما به سبب افزايش سطح موثر الياف در ساختارهاي متخلخل، کاربرد اين محصولات نسبت به نمونه‌هاي مشابه غيرمتخلخل افزايش مي‌يابد. کوپليمرهاي اکريلونيتريل به سبب مقاومت بالايي که در محيط ‌هاي شيميايي دارند، براي استفاده به عنوان جاذب‌ها و فيلترها بسيار مناسب هستند.

رحيمي تنها در ادامه خاطرنشان کرد: استفاده از محلول نمک کلريدسديم براي کنترل رطوبت محفظه‌ي الکتروريسي و استفاده از پروپيلن ‌گلايکول به عنوان جزء ضدحلال در سيستم سه‌جزئي شامل پليمر/ حلال/ ضد حلال از نوآوري‌هاي اين پژوهش است.

وي با بيان اين‌که از نتايج اين تحقيق مي‌توان در صنايع و بخش‌هايي که به نوعي با فيلترها و تهيه غشاهاي جاذب سر و کار دارد، استفاده کرد، افزود: به طور کلي استفاده از نانوالياف در کشور ما هنوز به شکل صنعتي در نيامده و در ابعاد وسيع توليد نمي‌شود. اما چنانچه توليد نانوالياف به شکل صنعتي راه‌اندازي شود، مي‌توان گفت استفاده از ساختارهاي متخلخل علاوه بر حفظ ماهيت و خاصيت پليمرهاي مورد استفاده، در ازاي مصرف برابر از محلول پليمري براي توليد ساختارهاي غيرمتخلخل، در مقايسه با آن‌ها سطح مخصوص بيشتر و در نهايت راندمان بيشتر در کارايي را به دست مي‌دهند.

اين پژوهشگر تاکيد کرد: تا کنون پژوهش‌هاي محدودي براي توليد نانوالياف متخلخل در داخل و خارج از کشور انجام شده ‌است و در پژوهش‌هايي هم که از پلي‌اکريلونيتريل (PAN) استفاده شده، عموما اساس آن‌ها هموپليمر اکريلونيتريل بوده است.

وي با اشاره به اين که نخستين بار است که در اين پژوهش از اين کوپليمر خاص (اکريلونيتريل- اکريليک‌اسيد) استفاده شده، تصريح کرد: تا به حال گزارشي مبني بر روش مورد استفاده در اين پژوهش ارائه نشده است، بنابراين مي‌توان گفت نخستين بار است که در اين پژوهش، الياف متخلخل در ابعاد نانو، از اين کوپليمر و با اين روش به صورت نمونه‌ي آزمايشگاهي تهيه شده است.

به گفته اين محقق، تا کنون تعداد يک مقاله در کنفرانس ICONTEX 2011 در کشور ترکيه و يک مقاله در همايش دانشجويي ستاد نانو ارائه شده است. همچنين مقاله‌اي براي کنفرانس AUTEX 2012 در مرحله‌ي داوري بوده و يک مقاله‌ي ISI نيز در دست ويرايش براي ارائه به نشريات است.

بر اساس اين گزارش، اين پژوهش با عنوان «الکتروريسي کوپليمراکريليک و بررسي تاثير عوامل موثر بر اندازه‌ي تخلخل الياف نانو حاصل» توسط ناديا رحيمي تنها انجام شده که دکتر سيد هژير بهرامي و دکتر مختار آرامي راهنمايي آن را بر عهده داشته‌اند.